مختارنامه - باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق
شمارهٔ ۲
عطار
ای مورچهٔ خط! بدمیدی آخر
برگرد مهش خط کشیدی آخر
گویند که در مه نرسد هرگز مور
ای مور! به ماه چون رسیدی آخر