مختارنامه - باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق
شمارهٔ ۱
عطار
بر لب، خط فستقیش، پیوسته بماند
و آن پسته دهان با جگری خسته بماند
ازتنگی پسته مغز را گنج نبود
از پوست بجست و بر در بسته بماند