مختارنامه - باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شمارهٔ ۵
عطار
هم زلف تو از برون دل در تاب است
هم خط تو از چشمهٔ دل سیراب است
وان نرگس نیم مست شوریدهٔ تو
گر باده نخوردست چرا پرخواب است