مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۶۶
عطار
ای بیخبر از رنج و گرفتاری من
شادم که تو خوشدلی به غمخواری من
تا غمزه به خون دل من بگشادی
در زلف تو بسته است نگونساری من