مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۶۴
عطار
تا زلف ترا به خون دل، رای افتاد
دل در سر زلف تو به صد جای افتاد
از بس که سر زلف تو کردند به خم
دیدم که سر زلف تو در پای افتاد