مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۶۲
عطار
دل روی بدان زلف سرافراز آورد
با هر شکن زلف تو صد راز آورد
روزی زسر زلف تو موئی سرتافت
سودای تواش موی کشان باز آورد