مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۵۴
عطار
در عشق رخت چون رخ تو بیشم نیست
قربان تو گردم که جز این کیشم نیست
بردی دل من به زلف و بندش کردی
زانست که یک لحظه دل خویشم نیست