مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۵۱
عطار
زان خط که به گرد شکر آوردی تو
خوندلم و قفای خود خوردی تو
گفتم که مکن به دلبری زلفت کژ
دیدی که بتافتی و کژ کردی تو