مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۴۴
عطار
دل در خم آن زلف چو زنجیر بماند
سر بر خط تو دو پای در قیر بماند
مشک سر زلف تو دل ما بربود
ما را، جگر سوخته، توفیر بماند