مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۴۱
عطار
زلف تو برفت از نظرم چه توان کرد
برد این دل زیر و زبرم چه توان کرد
گر من کمری ز زلف تو بربندم
زنار بود آن کمرم چه توان کرد