مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۳۶
عطار
ای باد به سوی زلف آن یار بتاز
کوتاه مکن دست از آن زلف دراز
آهم به سر زلف درازش برسان
بوی جگر سوخته در مشک انداز