مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۱۷
عطار
ای ترک! دلم غاشیه بر دوش تو شد
جانم ز جهان واله و مدهوش تو شد
بر سیم بناگوش تو چون جملهٔ خلق،
در مینگرند، حلقه در گوش تو شد