مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۱۶
عطار
گر در همه عمر آرزوئیم بود
از وصل تو قدر سر موئیم بود
بی روی تو بر روی ازان میگریم
تا پیش تو بو که آب روئیم بود