مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۱۲
عطار
چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت
یک ذره ز آفتاب روی تو نداشت
خورشید که جملهٔ جهان روشن از اوست
شد زرد از آنکه تاب روی تو نداشت