مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۱
عطار
چون روی تو در همه جهان روی کراست
بی روی تو یک مو سر جان روی کراست
خورشید ز خجلت رخت پشت بداد
میگشت به پهلو که چنان روی کراست