مختارنامه - باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

عطار

شمارهٔ ۲۹

عطار
دوش آمد و گفت: مردم دوراندیش از خویش بجز هیچ نیابد کم و بیش
می بر نتوان گرفت این پرده ز پیش گر برگیرم ز خویش من مانم و خویش