مختارنامه - باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
شمارهٔ ۷
عطار
دوش آمد و گفت: خانهٔ ما آخر
روشن بکن ای یگانهٔ ما آخر
وقت است که دست درکش آری با ما
تا کی گوئی فسانهٔ ما آخر