مختارنامه - باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق

عطار

شمارهٔ ۵۶

عطار
ای بس که به هر تکی دویدم بی تو وی بس که زهر سویی پریدم بی تو
چون روز قیامتم شبی میباید تا با تو بگویم آنچه دیدم بی تو