مختارنامه - باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
شمارهٔ ۱۰
عطار
ما هر ساعت ذخیرهٔ جان بنهیم
تا آن ساعت که از غم جان برهیم
خود را شب و روز همچو پروانه زشوق
بر شمع همی زنیم تا جان بدهیم