مختارنامه - باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
شمارهٔ ۸
عطار
چون مرغ دلم به دام هستی در شد
چندانکه طپید بند محکم تر شد
وز بی صبری و بی قراری جانم
از بس که بسوخت جمله خاکستر شد