مختارنامه - باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
شمارهٔ ۱۶
عطار
عشق تو که همچو آتشم میآید
در خورد دل رنج کشم میآید
در بیم تو و امید تو پیوسته
زیر و زبر آمدن، خوشم میآید