مختارنامه - باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
شمارهٔ ۹
عطار
جانا! نظری در دل درویشم کن
یا چارهٔ جان چاره اندیشم کن
این میدانم که خاک میباید شد
گر خاک کنی خاک ره خویشم کن