مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۴۷
عطار
چون با غم تو دل مرا تاب نماند
در دیدهٔ خون فشان من خواب نماند
ای ساقی درد درد برجانم ریز
تا خون گریم که در جگر آب نماند