مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن

عطار

شمارهٔ ۴۲

عطار
اول دل من، عشق رخت در جان داشت چون پیدا شد مینتوان پنهان داشت
آن رفت که در دیده همی گشتم اشک کامروز به زور باز مینتوان داشت