مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۴۱
عطار
دل را که شد از یک نظر دیده خراب
بنگر که چگونه باز شد رشته ز تاب
از مال جهان مرا چو چشمی و دلی است
آن بر سر آتش است و این بر سر آب