مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۳۷
عطار
از گریهٔ خود بسی نکویی دارم
وز گوهر اشک هر چه گویی دارم
گلگون سرشک من چنان گرم رو است
کز گرم رویش سرخ رویی دارم