مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۳۴
عطار
چون ایندل غم کشم وطن در خون دید
هر روز ز نو مرا غمی افزون دید
زین خانهٔ تنگ، سیر شد، صحرا خواست
بر اشک سوار گشت چون گلگون دید