مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۳۳
عطار
آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
و اندر طلب خودم به هر سوی افکند
زان است هزار قطره خون بر رویم
کان روز که رفت چشم بر روی افکند