مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۲۸
عطار
جانا! غم تو با تن چون مویم داشت
وز بس خواری چو خاک در کویم داشت
من نیز به چشم بر نیایم هرگز
چشمم ز سرشک دست بر رویم داشت