مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن

عطار

شمارهٔ ۲۰

عطار
از شرم رخت سرخی گل میبشود وز شور لبت تلخی مل میبشود
چون با تو به پل برون نمیشد آبم خون میگریم اگر به پل مینشود