مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۱۸
عطار
یک همنفسی کو که برو گریم من
گر هم نفسی بود نکو گریم من
در روی همه زمین نمییابم باز
خاکی که برو سیر فرو گریم من