مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۸
عطار
گر جان گویم جای خرابش بنماند
ور دل گویم رای صوابش بنماند
وز دیدهٔ سیل بار خود چتوان گفت
کز بس که گریست هیچ آبش بنماند