مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۷
عطار
گر دل بشناختی که من کیستمی
سبحان الله چگونه خوش زیستمی
ای کاش که گر تشنگی دل ننشست
چشمی بودی که سیر بگریستمی