مختارنامه - باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شمارهٔ ۳
عطار
دریای دلم گرچه بسی میآشفت
از غیرت خلق گوهر راز نسفت
رازی که دلم ز خلق میداشت نهفت
اشکم به سر جمع به رویم در گفت