مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

عطار

شمارهٔ ۴۳

عطار
گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار با ما بنشین یک نفس ای سیم عذار
بندیش که چون بسر شود ما را کار بسیار به خاک ما فرو گریی زار