مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۴۲
عطار
رفتی تو به خاک و یاسمن بی تو رسید
گل نیز، دریده پیرهن، بی تو رسید
گلزار شود خاک تو از خون دلم
گر برگویم آنچه به من بی تو رسید