مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۳۸
عطار
از گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاک
خندان بدمید دامن خود زده چاک
زان میگریم چو ابر بر خاک تو زار
تا بو که چو گل شکفته گردی از خاک