مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۲۸
عطار
جان را چو ز رفتن تو آگاهی شد
دل در سر نالهٔ سحرگاهی شد
کو آن همه دولت تو ای گنج زمین
کی دانستی که اینچنین خواهی شد