مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۲۷
عطار
از ناز چه سود چون بسودی آخر
بی شمع شبی چون نغنودی آخر
اکنون به کفن در بغنودی در خاک
رفتی و تو گویی که نبودی آخر