مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۲۲
عطار
گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا
چشم از غم تو چو چشمه ساریست مرا
بیروی تو ای روی به خاک آورده
آشفته دلی و روزگاریست مرا