مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۲۰
عطار
برخیز که ابر خاک را میشوید
تا سبزه ز خاک تو برون میروید
ای خفته اگر سخن نمیگوئی تو
این خاک تو گوئی که سخن میگوید