مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۱۷
عطار
ای نور رخت خاک سیه بگرفته
وز مرگ توآفتاب و مه بگرفته
وین عالم چون عجوزهٔ فانی را
از آرزوی تو درد زه بگرفته