مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۷
عطار
آه از غم آن که زود برگشت و برفت
بگذشت چنانکه باد بر دشت و برفت
چون گل به جوانی و جهان نادیده
بگذاشت هزار درد وبگذشت وبرفت