مختارنامه - باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۶
عطار
ماهی که چو مهر عالم آرای افتاد
تا هر کس را به مهر او رای افتاد
دی میشد و میکشید موی اندر پای
و امروز چو موی گشت و از پای افتاد