مختارنامه - باب بیست و چهارم:درآنکه مرگ لازم وروی زمین خاک رفتگانست
شمارهٔ ۱۷
عطار
تا چند ز مرگ خویش غمناک شوی
آن به که ز اندیشهٔ خود پاک شوی
یک قطرهٔ آب بودهای اول کار
تا آخر کار، یک کف خاک شوی