مختارنامه - باب بیست و چهارم:درآنکه مرگ لازم وروی زمین خاک رفتگانست
شمارهٔ ۱۳
عطار
ای آنکه ز نفس شوم در آکفتی
وز آرزوی روی بتان در تفتی
انگار که هرچه آرزو میکندت
دریافتی و گذاشتی و رفتی