مختارنامه - باب بیست و چهارم:درآنکه مرگ لازم وروی زمین خاک رفتگانست
شمارهٔ ۷
عطار
گاهی به قبول خلق خواهی آویخت
گاهی به عصا و دلق خواهی آویخت
از بهر شکم روز و شبان در تک و پوی
خود را به گلو و حلق خواهی آویخت