مختارنامه - باب بیست و چهارم:درآنکه مرگ لازم وروی زمین خاک رفتگانست
شمارهٔ ۵
عطار
زان پیش که در عین هلاکت فکنند
بفکن همه پاک، بو که پاکت فکنند
زیرا که ز روزگار روزی چندی
بر تو شمرند و پس به خاکت فکنند