مختارنامه - باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترک دنیا کردن
شمارهٔ ۱۱
عطار
چون مردن تو چارهٔ یکبارگی است
مردانه بمیر! این چه بیچارگی است
تو خون و نجاستی و مشتی رگ و پی
انگار نبود، این چه غم خوارگی است