مختارنامه - باب بیست و یکم: در کار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شمارهٔ ۳۰
عطار
تا چند روی بیهده از هر سویی
تا کی گویی گزاف از هر رویی
گر هر دو جهان چو زلف در هم فتدت
حکم ازلی زان بنگردد مویی